Antygona | inne lektury | kontakt | reklama | studia
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   
Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Antygona

Konflikt miedzy jednostką a społeczeństwem w „Antygonie”

© - artykuł chroniony prawem autorskim autor: Ewa Petniak

Kreon jako głowa państwa ma obowiązek stanowienia prawa. Na tym polu pragnie zbudować swój autorytet. Deklaruje rządzić sprawiedliwie, kierować się dobrem ogółu oraz przychylać do decyzji społeczeństwa:

„Że nasze szczęście w szczęściu miasta leży
I jego dobro przyjaciół ma raić
(w znaczeniu radować – cieszyć)
Przez te zasady podnoszę to miasto (...)”

Dlatego wydaje mu się racjonalne, że obrońca miasta zostanie pogrzebany z honorami, zaś nieprzyjaciel – pozbawiony czci, a jego ciało porzucone.

W momencie, gdy dowiaduje się o przestępstwie Antygony – jego krewnej i narzeczonej syna – Hajmona, nie zmienia rozkazu: ten, kto dopuścił się jawnego złamania prawa, musi zostać ukarany. Nieistotne są tu więzy krwi, powinowactwo, czy uczucia Hajmona, który „walczy” o narzeczoną podczas rozmowy z ojcem. Kreon radzi synowi, by wybrał inna kobietę na żonę:

„Synu, nie folguj więc żądzy, nie porzuć
Dla marnej dziewki rozsądku! (...)
Przeto ze wstrętem ty porzuć tę dziewkę (...)”


Król działa w przekonaniu dobra państwa – dobra ludu. Potem okazuje się, ze lud nie aprobuje jego postanowienia. Donosi mu o tym Hajmon:

„A więc cichaczem przyszło mi wysłuchać,
Jak miasto nad tą żali się dziewicą,
Że ze wszech niewiast najmniej ona winna,
Po najzacniejszym czynie marnie skończy.”


Jest to dla niego moment głęboko tragiczny, z którego znaleźć wyjście byłoby bardzo trudno. Postanawia być konsekwentny. Wierzy, że to utwierdzi lud o jego władzy i autorytecie. Myli się jednak, bo paradoksalnie zaczyna głosić ideę samowładztwa – koncepcję przeciwną demokracji – za tą natomiast optuje Hajmon, obwieszczając poglądy społeczeństwa. Kreon występuje nie jako tyran, despota, ale jako bezkompromisowy przedstawiciel idei państwa.

Antygona działa w obronie prawdy, która w oczach poety i odbiorcy, jest wyższą od prawdy Kreona, lecz jej postępek jest przewinieniem wobec władzy – jednostkowym buntem przeciw woli państwa. Racje bohaterki wydają się być usprawiedliwione: ceni normy „wyższe”, ustanowione już dawno. Kieruje się również uczuciem – miłością do brata.






Baza studiów
Kim chcesz zostać?

Zobacz inne artykuły:

Inne
„Antygona” - streszczenie szczegółowe
Czas i miejsca akcji w „Antygonie”
„Antygona” jako tragedia antyczna
Antygona - charakterystyka szczegółowa
Streszczenie „Antygony” w pigułce
Motywy literackie w „Antygonie” Sofoklesa
Pochodzenie i rozwój dramatu antycznego
Cechy tragedii antycznej
Kompozycja i konstrukcja dramatu antycznego
Teatr grecki
Kreon – charakterystyka szczegółowa
Konflikt tragiczny w „Antygonie” Sofoklesa
Konflikt między tym, co boskie a tym co, ludzkie
Konflikt miedzy jednostką a społeczeństwem w „Antygonie”
Prawda rozumu a prawdy uczucia w „Antygonie”
Charakterystyka pozostałych bohaterów „Antygony”
Biografia Sofoklesa
Mit rodu Labdakidów - streszczenie
„Antygony” różne – reminiscencje: przekłady, kontynuacje i nawiązania...
Plan wydarzeń „Antygony”
Sofokles - twórczość
Interpretacje sceniczne „Antygony” (przykłady)
Sofokles - kalendarium życia
Najważniejsze cytaty z „Antygony”
O Sofoklesie powiedzieli...
Bibliografia





Tagi: